ظری پریانی، در گفت وگو با ایتلاف ملی

etelaf1

ظری پریانی، در گفت وگو با ایتلاف ملی: توافق نامه سیاسی تقسیم قدرت و صلاحیت است نه تقسیم وظیفه

ایجاد دولت وحدت ملی آنهم پس از ماه ها جنجال و کشمکش، روزنه های امید را به مردم افغانستان که تشنۀ امنیت و آرامش اند گشود. با اینحال هنوزهم مردم نگران اند و منتظر تا ببینند که آیا درخت امید شان به ثمر خواهد نشست یا همچنان محکوم به انتظار خواهند بود؟

به همین منظور هفته نامه ایتلاف ملی ، گفت و گویی را با نظری پریانی از روزنامه نگاران منتقد حکومت حامدکرزی رییس جمهور پیشین کشور انجام داده است و نخستین پرسش را اینگونه مطرح کرده است که کارکرد دولت وحدت ملی در یکماه گذشته را چگونه ارزیابی می کند؟

آقای پریانی می گوید که هنوز یک ماه از مدت زمان کاری دولت وحدت ملی می گذرد و در این یکماه هنوز زود است که ما از کارکرد دولت وحدت ملی در افغانستان قضاوت بکنیم و هر نوع قضاوتی می تواند قضاوتی نا بجا باشد. با اینهمه وی ایجاد نهاد اجراییه و آغاز فعالیت صدر اعظم اجرایی را مهمترین اقدام در این مدت عنوان نمود.

درهمین حال، مدیرمسوول روزنامه ماندگار، با انتقاد از شماری از رسانه های همگانی و مقام های دولتی در کاربرد از واژه حکومت وحدت ملی می گوید:

تا جاییکه از توافق سیاسی صورت گرفته میان داکترعبدالله عبدالله رییس اجراییه و داکتر محمد اشرف غنی رییس جمهور با میانجی گری امریکا و ملل متحد بر می آید، در آنجا توافق روی دولت وحدت ملی است، نه حکومت وحدت ملی. به عبارت دیگر در دولت وحدت ملی که پس از به بحران مواجه شدن کشور به وجود آمده ، قدرت و صلاحیت در میان دو تیم مدعی تقسیم می شود و این تقسیم قدرت و صلاحیت در دولت وحدت ملی موقف و صلاحیت های رییس اجرایی و همچنان رییس جمهور به شکل مساویانه مشخص می شود و همه نزاع هایی که پیش از این در این خصوص وجود داشت رفع می گردد. اما در بحث حکومت وحدت ملی متاسفانه تعریف اینگونه نیست. مفهوم تقسیم وظائف به نظر می آید تا تقسیم قدرت اما تقسیم وظائف در آن حکومت وحدت ملی به وجود می آید که رییس جمهوری آن از مجرای یک انتخابات شفاف و عاری از تقلب به شکل مشروع به قدرت رسیده باشد و سپس رییس جمهور به خاطر به اداره کردن امور از سایر شخصیت های سیاسی دعوت می کند که به حکومت او بپیوندند و حکومت وحدت ملی را شکل می دهند و بعد به آن شخصیت ها و جریان ها و احزاب سیاسی ای که از این رییس جمهور مشروع حمایت می کنند وظائفی را می سپارد و در حقیقت از آنان استحصال وظیفه می کند که این مفهوم با توجه به شرایطی که در افغانستان به وجود آمده یکسان نیست.

وی همچنان می افزاید که متاسفانه هنوز هر دو طرف بر آن توافقات سیاسی ای که صورت گرفته بسیار نزدیک نشده و توافقات صورت گرفته هم ، هنوز مبنای کار دولت وحدت ملی قرار نگرفته است و حرکت هایی که از سوی ریاست جمهوری صورت می گیرد تا کنون بدون نظرداشت توافق سیاسی بوده است. با اینهمه، ایجاد نهاد ریاست اجرایی مهمترین گامی است که در ا ین مدت برداشته شده است.

آقای پریانی با بیان این مطلب که توافقات سیاسی یگانه مجرایی است که دولت کنونی را مشروعیت می بخشد هشدار میدهد: هر گاه ریاست جمهور و حلقات پیرامون آن بخواهند که در سیاست اعمالی شان، توافقات سیاسی را کنار بزنند به معنای این خواهد بود که به نکته مشروعیت بخش دولت وحدت ملی توجه ندارند و به آن پشت پا می زنند. به عبارت دیگر هرگاه توافقات سیاسی مورد توجه قرار نگیرد و داکتر عبدالله به عنوان نقطه مشروعیت دولت وحدت ملی ، خود را ناراض احساس کند و وادار به یک موضعگیری دیگر شود ، هیچ نکته مشروعیت بخشی برای دولت وحدت ملی نمی تواند وجود داشته باشد.

او در حالی که دولت وحدت ملی را آیینه مردم افغانستان می داند می گوید که همه گروه ها، احزاب، نهاد های جامعه مدنی و تمام شهروندان کشور خود را در ان بیابند و کابینه می تواند نمادی از دولت وحدت ملی باشد و به همین منظور ایجاب می کند که هم ریاست اجرایی و هم ریاست جمهوری فکر ایجاد کابینه با شمول همه اقوام کشور ساکن در کشور و با نظرداشت تعهد افراد به دولت و سرزمین و با نظرداشت تخصص افراد در عرصه های مختلف صورت گیرد. چنین نباید باشد که ما در کابینه دولت وحدت ملی شاهد امتیاز دهی ها به گونه ای باشیم که در آن حضور یک قوم خلاف تصور به پایین ترین حد ممکن و برعکس حضور یک قوم دیگر خلاف تصور در بلند ترین حد ممکن. عدالت اجتماعی از نیاز های اصلی دولت وحدت ملی است که باید در کابینه ای که شکل می گیرد دیده شود و این مسوولیت هر دو رهبر و هر دو سیاستمداری است که در راس دولت قرار گرفته اند و اینان باید به تعهداتی که نموده ند وفادار باشند و به آنچه تعهد کرده اند صادق بمانند و هرگاه هرکدام این ها در بخش های مختلف دست به ابزار ها و روش هایی بزنند که بتوانند غالب بر دیگری شوند و یکدیگر را در رقابت ها دور بزنند می توانند ضربات مهلکی را بر مشروعیت نظام وارد کنند. در شرایط کنونی رهبران دولت وحدت ملی به رفاقتی نیاز دارند که در پرتو آن بتوانند مردم را به رفاه و آرامش برسانند تا رقابتی که در دوران انتخابات وجود داشت.

درهمین حال پریانی از توقع مردم افغانستان و خواست آنان از رییس اجرایی دولت وحدت ملی افغانستان صحبت نموده می گوید که برمبنای تعهداتی که به مردم افغانستان داده است، اصلاحات جدی و اساسی را در کمیسیون های انتخاباتی به میان آورد و تا آنزمان هیچ انتخاباتی در کشور برگزار نشود و در عین حال،هیچ امیدی  به گونه مطلق نباید از نهاد ریاست جمهوری انتظار و توقع داشته باشیم که در قسمت کمیسیون های انتخاباتی کاری را انجام بدهند. یا کمشنر و رییس و مسوولی را به دادگاه یا دادستانی بکشانند و مجازات نمایند. قطعا داشتن هر نوع انتظار از جناب اقای اشرف غنی در قسمت اصلاح یا بازخواست از مسوولان کمیسیون های انتخاباتی نگاهی دور از برداشت درست سیاسی است. اگر ریاست اجرایی از رییس تا پیاده کمیسیون های انتخاباتی را از نو نسازد و این نهاد ها را از بنیاد ، بنیان گذاری نکند ما در آینده ها باید از همه حرکت های دموکراتیک دست بشوییم و هیچ انتظاری از حرکت های دموکراتیک برای بهبود کشور نداشته باشیم.

با اینحال این روزنامه نگار، با بیان این مطلب که وضعیت موجود یک صفحه جدید در تاریخ معاصر کشور و می تواند فرصت های کلانی را برای کارکردن در افغانستان مساعد کند می افزاید که هر دو طرف، راهکار هایی را رویدست بگیرند که بتواند ممد دولت وحدت ملی باشد. از جمله این راهکارها برگزاری انتخابات شفاف پارلمانی و برگزار کردن لویه جرگه قانون اساسی و سرانجام تعدیل قانون اساسی و ایجاد پُست نخست وزیر اجرایی در قانون اساسی و تغییر نظام از ریاستی به پارلمانی یا نیمه ریاستی مهمترین گام در تحکیم دولت وحدت ملی و ایجاد اصلاحات است که در اولویت های کاری هر دو رهبر دولت وحدت ملی باید قرار داشته باشد.

شنبه 10 عقرب

Text Widget

Aliquam ut tellus ligula. Nam blandit massa nec neque rutrum a euismod t ellus ultricies! Phasellus nulla tellus, fringilla quis tristique ornare, condi mentum non erat. Aliquam congue or nare varius, tristique ornare, condi mentum non erat. Aliquam congue or nare varius, tristique ornare, condi mentum non erat. Aliquam congue or nare varius.