نجیب الرحمن شمال : چرا به رفاه وآسایش نمی رسیم؟

na

هرچند این نوشته شاید به مزاج وخواست تعدادی ازدوستان برابرنباشد که حق مسلم شان است، ولی منحیث یک افغان روشنفکرومتعهد خواستم نظریات خودرا طورموجه وکوتاه به حضورشماخواننده گان گرامی تقدیم بدارم. ازنظر من یک انسان وطندوست ، متعهد وبا ارمان وکسیکه کوچکترین احساس وعطوفت نسبت به مردم ووطنش را درسینه دارد ولو درهرگوشه دنیا وهرحالتی زنده گی کند – هرگز نمیتوانددرمقابل ناهنجاری ها ومشکلاتی که مردم و میهنش ازسرمیگذرانند بی تفاوتی اختیارکند. زیرا این خصلت آدمی زاد است که درهمه حالات باید درغم وخوشی هموطنان خودشریک باشد.زیرا ازقدیم هاگفته اند که ” بنی ادم اعضای یکدیگراند       که در آفرینش زیک جوهراند ……” . اصل تشویش ونگرانی ما درچندین دهه اخیرهمین است که باوجود پیکار وتلاش های فراوان وحتی دادن قربانی های زیاد در دوره های مختلفه تاریخ کشورما – نه در حکومت های قبلی ونه هم در حکومت فعلی مردم ماهرگز به اسایش ورفاه همگانی نه تنها دست نیافته اند، بلکه با تآسف که دشمن یکدیگر هم شده اند. این معضل زمانی اوج بیشتر گرفت که ما به رسانه های آزاد دسترسی پیداکردیم وبجای اینکه ازاین نعمت استفاده درست ومعقول نموده، در روشنگری اذهان مردم ازآن استفاده نماییم، برعکس برنکات منفی آن اتکاء کرده وباتحریکات دشمنان داخلی و خارجی تخم کدورت ، نفاق ودشمنی را میان همه مردم کشت کردیم. درهیچ یک از مصاحبه ها وبرآمدهای رسانه یی هرگزکسی، شخصیتی ویامسئولی را ندیدیم که بگوید- بلی من خودم ویا احمد ومحمود….. دراین کاراشتباه کردیم و بخاطراین اشتباه یاگناه ازمردم خویش معذرت میخواهیم ، برعکس هرکدام ما خودرا براآت داده همه ملامتی را به گردن دیگران وبالاخره خارجی ها می اندازیم. مسئله مهمی که دراین اواخر برسرزبان ها می چرخد وباعث ایجاد مشکلات فراوان وآنهم دراین شرایط حساس وبغرنج کشورما گردیده است همانا مسئله ملیت ، قوم ، زبان و بالاخره تثبیت هویت اصلی ماست که همه را مانند سیم خاردار دورهم پیچانیده وکسی توانایی برآمدن ازاین حلقه خطرناک را به تنهایی ویکه تازی نداشته ، ندارد ونخواهد داشت. درحالیکه میدانیم که ازاین ورطه هلاک کننده وقتی نجات خواهیم یافت که همه متحدانه وبالااستثناء درقطع کردن این سیم خاردار سهم شایسته خودرا به انجام برسانیم.

مردم ما طی دوره های مختلف تاریخ بخاطریکه خودرا زحمت نداده ودرمورد هیچ موضوع وحادثه یی تحقیق علمی نکرده وهمه عقل وهوش خودرا به فیصله های بزرگان وموسفیدان- ولو باسواد یا بیسواد، علمای به اصطلاح دین – ولو دانا یا بی عقل ، جرگه های عنعنوی تاریخ تیرشده …… وغیره احکام یا فتواء ها سپری کرده اند، الی اکنون هم بدین منوال عادت کرده هرچیزیکه چندنفربه اصطلاح صاحب نظر !؟، دانشمند!؟ ، عالم دین !؟ ، نحبگان ویا اهل خبره !؟ بگویند اگر مطابق به میل دل شان بود چک چک کرده وآنرا پذیرفته اند ، واگربه مزاج شان برابر نبود ومنفعت خودرا در آن ندیدند- بالافاصله علیه آن موضعگیری کرده که دعوای شان به کشمکش ها ، برخورد های فزیکی وحتی دشمنی های فامیلی وقومی کشیده است. بدبختانه که این حالت ناگوارواین پدیده منفی نه تنها باعث دشمنی روزافزون میان اقشارواقوام مختلف کشورماگردیده است ، که باعث ازمیان رفتن اعتماد ، دوستی وحتی احترام نسبت به یکدیگرشده ، موانع بزرگی را برسر راه تظبیق پروژه های بزرگ عام المنفعه وحتی حیاتی برای مردم وکشور ما ایجادکرده است .

– دقیقآ همه ما ملیت ها واقوام مختلف این کشور ناگفته هایی داریم که باید آنرا بیان کنیم ومورد تحقیق قراردهیم،

– مسایل زیادی میان اقوام مختلف این سرزمین هنوز وجود دارد که باید به حل منطقی آنها پرداخته شود،

– معضلات قومی، کشمکش های سمتی، لسانی ، دیدگاه های های تنگ نظرانه مذهبی و ده ها مسایل دیگرهنوز بشکل علمی واکادمیک میان اقوام مختلف این سرزمین حل نشده است،

– روی بوجودآمدن یک پلاتفورم سراسری ومشترک بخاطرحل معضلات سرحدی ما باکشورهای همسایه وبخصوص با پاکستان کارعلمی- تحقیقاتی بشکل درست آن صورت نگرفته است،

– دست دشمنان مداخله گرازکشورهای مختلف درهمه امورات کشوری ما وبه کمک جاسوسان گوش به فرمان شان درهمه رده های مختلف حکومت هنوزخیلی بلنداست واز ان سوء استفاده مینمایند،

– کشورما بدبختانه ازلحاظ اقتصادی وسیاسی هنوز در گرو کشورهای خارجی زیرنام کشورهای کمک کننده ویا جامعه بین المللی بوده ومطلقآ به تصامیم آنها وابسته است،

– مردم ما درشرایط فعلی از دود وآتش جنگ ،انتحاروانفجار حتی لحظه یی هم به راحتی نفس کشیده نمیتوانند،

– فقر ، تنگدستی، فساد، ظلم واستبداد، بیکاری وازهمه مهمتر بیسوادی وکم دانشی مردم که یگانه راه حل منطقی همه پرابلمهاست هنوز درسطح رشد خیلی پائین قرار دارد ،

– نیروهای امنیتی ، دفاعی کشورما وحتی اماکن مقدسه مردم ما بنابردسایس شوم واعمال جنایتکارخاینین همه روزه مورد حملات گروهی ظالبان وداعش قرارمیگیرند،….. وده ها ناهنجاری های دیگر….

– اما آیا میشودکه همه این معضلات وپرابلمها را به یکباره گی وآنهم درهمین حالت ناهنجارکشورحل کرد؟؟؟

   بخاطرپایان دادن به معضلات وجروبحث های اضافی درمیان مردم ازهمه دست اندرکاران سیاسی ، اهل خبره ، دانشمندان وپژوهشگران عزیزوگرانقدر کشورم صمیمانه تقاضا بعمل میآورم تا با ایجادفضای صمیمیت ، احترام ودوستی اولترازهمه میان خودشان کوشیده وبعدآ میان مردم این فضا را بوجود بیآورند وبادرنظرداشت اوضاع آشفته وداغ سیاسی – نظامی کشور به خاطر دفاع مطمین از وجب وجب خاک مقدس کشور آبایی مان ، بخاطرجلوگیری ازاینهمه تلفات ملکی ونظامی ، بخاطرجولگیری ازاشک یتیمان ومادران داغدار ودر غم نشسته ، بخاطراشکهای جاری پدران زخمی ودل شکسته که پسران عزیزشانرا ازدست داده اند دیگربه این بحث ها که هنوز وقت آن نیست – آنها را بیشترازاین ادامه ندهند وزمینه سوء استفاده دشمنان را بیشترازاین مساعد نسازند. بیایید به اتفاق وهمدلی ومهمترازهمه با یک قربانی و از خودگذری قبول کنیم که ما همه باشنده گان یک کشور واحد وغیرقابل تجزیه بنام “افغانستان ” استیم وبرطبق قوانین نافذ درکشورخودهمه باشنده های شریف ، زحمتکش، باوقارومیهن دوست را صرف نظر ازاینکه به کدام قوم، ملیت ، دین ویافرقه مذهبی تعلق دارند ، وباحفظ احترام به اینکه آنان به کدام زبان ولهجه تکلم میکنند- همه را برادر وخواهر، باهم برابروبحیث یک ملت واحد وبالاخره ” افغان ” بنامیم. نمیدانم دراین صورت ازما چه کم خواهدشد؟؟ هرگاه ما هریک خودرا به یک قوم خاص ، به یک سمت وزبان خاص متعلق دانسته وخودرا بر دیگران برتری بدهیم چنانچه هیچگاهی به جایی نرسیده ایم ، با یقین کامل که طی صدها سال آینده نیز بجایی نخواهیم رسید. تا وقتیکه همه تعصبات قومی ، سمتی، لسانی ، سیاسی ومذهبی را ازخود دورنکنیم وباهم دیگردست برادری وبرابری ندهیم – باورداشته باشید که همه ما تکه وپارچه شده ، خود توسط هموطنان خود وبه اشاره بیگانگان ازمیان خواهیم رفت وبدینگونه ملک ووطن ابایی خودرا با کمال میل وبا قربانی بیهوده وبی مفهوم به همان بیگانگانی که سالها تخم نفاق، تشنج، دشمنی وکدورت را میان ما کاشته اند تسلیم خواهیم کرد. درآنصورت نه کشوری بنام “افغانستان” ونه هم ملتی بنام ” افغان” یا کدام ملیت دیگری وجود خواهد داشت .   بیایید اولترازهمه شکرنعمتی را بجابیاوریم که خداوند سرزمینی مملوازغنایم ونعمات مادی را برای ما وشما ارزانی نموده است که صدهاکشورخارجی به آن چشم طمع دوخته اند –   دیگراینکه ما در روی کره زمین بنام یک کشوری یاد می شویم که این اسم دیگرعام وجهانی شده است .یعنی اینکه کشورما دارای حدود اربعه معین وسرحدات مشخص میباشد. هرگاه ما خط نام نهاد “دیورند ” را به برسمیت بشناسیم ویا هم نه شناسیم – اسم کشورما تغییری نمیکند .دیگراینکه ماهرقدر خودرا به تاریخ چندین هزارساله مان وگویا افتخارات آن وابسته ومنوط دانستیم- به همان اندازه برمشکلات وپرابلمهای ما افزوده شد. بیایید قدرهمه ملیت ها واقوام خورد وبزرگ این خته باستانی واین سرزمین قهرمان پرور را بدانیم ودیگربه هیچ کسی یا فردی اجازه ندهیم که خود ویا قوم وملیت خودرا حتی برابریک سر سوزن هم بلند تروبرترنسبت به سایر اقوام وملیتها بداند. ازمراجع محترم قانون گذاری کشورخویش هم صمیمانه تقاضا مینماییم تا این مسئله را شامل مواد قوانین جاری کشورنموده ، به مرتکبین این خیانت ملی بدون درنظرداشت قوم، ملیت وتعلقیت مذهبی جزای سنگین ویکسان را پیش بین شوند. ازنظراین قلم هرگاه این وطن تاریخ وافتخاراتی دارد آن مربوط به همه ساکنین این کشوراست وباید به آن افتخار کنند. ولی از آنجاییکه کشورما امروز بحیث یک کشورناکام وفاسد در سراسر دنیا معرفی شده است – گرچه عاملین اصلی ان به همگان معلوم وآشکار اند ، اما بهرحال اینکارامروز باعث شرمنده گی ومایه خجالت وسرافگنده گی همه ماست – چون درسراسر جهان همه مردم تا فعلآ مارا بنام “افغان” وکشورما رابنام “افغانستان” می شناسند. بناء هیچ ملیتی ویاقومی حق ندارد خودرا مبرا ازاین شرمساری وسرافگنده گی بداند . بناء باید همه ما دست بدست هم داده – در راه شگوفایی آن کوشا باشیم و همه دشمنان داخلی وخارجی آنرا مانند نیاکان خود با یک مشت پولادین جواب دندان شکن بدهیم.

چنانچه تاریخ بشریت گواه است تا ملتی ازخود گذری نداشته باشد وبخاطرتآمین دوستی واحترام متقابل ازخودگذری نکرده باشد، همدگرپذیر نباشد ، همه اقوام وملیتهای ساکن کشورخویرا بدیده یکسان وباحرمت ندیده باشد وبرای حل مشکلات خود وکشورش خود کمرهمت بسته نکرده باشد – هیچگاهی به شامخ های بلندومدارج عالی انسان وانسانیت دست نیافته اند. بناء خواست مردم وجبرزمان برهمه ما حکم میکندکه ماباید این قربانی وازخودگذری را قبول کنیم تا به همه جنجال های تحمیل شده برخود وهمه مردم خود نقطه پایان بگذاریم وبرمشکلات فایق آییم . هرگاه ما این قربانی وازخودگذری را دراین شرایط سخت وبغرنج کشورقبول نکنیم وزمینه وحدت، همدلی وهمسویی میان مردم خودرا فراهم نسازیم ودر دفاع ازکشور ونوامیس ملی خود متحدانه سهم نگیریم – باور داشته باشید که نه تنها نسل آگاه امروز ، بلکه نسلهای آینده این کشور قهرمان هم هیچ یک مارا نه تنها اینکه نخواهند بخشید ، برعکس برهمه ما لعنت وناسزا خواهندفرستاد. به امید روزی که بتوانیم برهمه مشکلات غلبه کنیم!

ومن الله توفیق

نجیب الرحمن “شمال”

20 نوامبرسال 2017 / مطابق قوس سال

Text Widget

Aliquam ut tellus ligula. Nam blandit massa nec neque rutrum a euismod t ellus ultricies! Phasellus nulla tellus, fringilla quis tristique ornare, condi mentum non erat. Aliquam congue or nare varius, tristique ornare, condi mentum non erat. Aliquam congue or nare varius, tristique ornare, condi mentum non erat. Aliquam congue or nare varius.